Rudnik Rtanj I Porodica Minh

Rudnik "RTANJ" i porodica MINH
Gospodin Samuilo Minh je sa svojim sinovima 1870.g.stigao iz Moravske u Paraćin. Tu je otvorio modernu tekstilnu fabriku, koja je veoma dobro radila. Istovremeno je počeo đa se interesuje i za rudarstvo. Došli su na Rtanj, formirali firmu »Braća Minh" i počeli sa istraživanje 1902. otvorili su rudnik "Rtanj",a odmah zatim izgradili i prateća postrojenja: separaciju, električnu centralu, rudničku železnicu, flotaciju…
Ubrzo su otvorili privatnu školu za decu radnika i službenika, udobne stanove za činovnike i radnike(radnika je bilo: Slovenaca, Hrvata, Nemaca, Mađara, Rusa…), zdravstvenu ambulantu, bolnicu, bioskop, kafanu…
Posle smrti Samuila, gazdovanje nad rudnikom su preuzeli sinovi: na čelu sa najstarijim Juliusom Minhom. On je bio oženjen Gretom, Austrijankom jevrejskog porekla. Nišu imali dece, pa je ona velika pažnju poklanjala deci rudara. Povodom većih praznika i slavlja delila im je pakete sa odećom i hranom.
Porođica Minh je pomogla izgradnju škola u selu Mirovu i Rujištu, odakle je bilo i najviše radnika u rudniku.
Tu u samom rudničkom naselju podigli su park, površine 40-ak hektara se oko 150 vrsta drveća, rastinja i drugog cveća. Duž koloseka, kuda su prolazili vagoneti, bi1o je posađeno 3200 ruža, tako da se ugalj nije video od ruža. (O tome je pričao rudnički vrtlar pok. Bogoljub Vidojević, koji je sve do zatvaranja rudnika, pa i kasnije iako penzioner, vodio brigu o preostalim biljkama i stazama u parku).
Pošto su i sportu poklanjali veliku pažnju, vlasnici rudnika su 1935.g. izgrađili i Sokolski dom (zgrada i danas postoji).
1931. godine Julius Minh je izvršio samoubistvo, jer u to vreme zbog više sile nije mogao da ispuni obećanje, dato radnicima. Rudnik su preuzeli njegova supruga Greta i njegova dva brata Aleksandar i Adolf.
Supruga Greta je u znak sećanja na supruga podigla spomen kapelu n avrhu Rtnja (na visini od 1560 m). Na njenoj gradnji mahom su radili rudari, kojima je ona sve isplatila, kao da su u rudniku radili. U njoj je "ugrađeno" oko 1000 časova rada. Kapela je osvećena 19.5.1934. Odolevala je vremenu sve do 1990. kada su je moderni vandali srušili.
Za vreme II svetskog rata rudnik je bio pod Nemcima. Adolf Minh (jedan od braće, izvršio je samoubistvo 1941. Gospođa Minh se sklonila kod prijatelja u susednom selu Ilinu. Tu je i umrla i sahranjena 1951., ali je njene ostatke posle nekoliko godina preneo u Beograd, njen dever, Aleksandar Minh, koji je tamo živeo do 1977. g. gde je i sahranjen.
Potomci porodice Minh danas žive u Meksiku, Engleskoj, Austriji …
Dopis Rade Živković, kustosa muzeja u Boljevcu

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License